Jolanta Kwaśniewska pogrążona w żałobie. Z całej Polski spływają kondolencje

Jolanta Kwaśniewska straciła bliską osobę. 13 lipca zmarła jej bliska przyjaciółka. Pożegnalne słowa Jolanty Kwaśniewskiej i jej współpracowników łamią serce.

Jolanta Kwaśniewska przeżywa obecnie bardzo trudne chwile. W piątek, 13 lipca była pierwsza dama RP za pośrednictwem facebookowego profilu swojej fundacji, pożegnała bardzo bliską zarówno sobie, jak i fundacji osobę.

Jolanta Kwaśniewska przez wiele lat współpracowała i przyjaźniła się z Kayą Mirecką-Ploss. Teraz przyszedł czas, aby na zawsze się pożegnać. Kaya Mirecka-Ploss współpracowała z fundacją “Porozumienie Bez Barier” i od lat przyjaźniła się z byłą prezydentową.

Jolanta Kwaśniewska pożegnała przyjaciółkę

“Odeszła niezwykła osoba — Kaya Mirecka-Ploss — pisarka, projektantka mody, działaczka społeczna, Ślązaczka. Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o Jej śmierci. Była Przyjacielem Fundacji i niosła bezinteresowną pomoc” – czytamy na profilu fundacji “Porozumienie Bez Barier” na Facebooku.

Kaya Mirecka-Ploss zmarła 13 lipca 2023 r. w USA, gdzie mieszkała. Miała 94 lata.

“To z Nią Fundacja realizowała nie jeden, a liczne wyjazdy do Stanów Zjednoczonych dla dzieci, których ojcowie (górnicy, żołnierze, policjanci, strażacy, ratownicy, marynarze, lotnicy) zginęli podczas pełnienia służbowych obowiązków. To wszystko w ramach programu Fundacji Otwórzmy Dzieciom Świat. Zachowujemy tę Niezwykłą Kobietę na zawsze we wdzięcznej pamięci. Jesteśmy wdzięczni, że mogliśmy się spotkać na wspólnej drodze. Najbliższym składamy wyrazy najgłębszego współczucia. NA ZAWSZE POZOSTANIESZ W NASZEJ PAMIĘCI” – brzmiała treść wpisu, jaki Jolanta Kwaśniewska i pracownicy jej fundacji umieścili w mediach społecznościowych.

Internauci pośpieszyli z kondolencjami

Pod pożegnalnym wpisem internauci pożegnali ciepłymi słowami. Kaya Mirecka-Ploss na zawsze pozostanie w ich pamięci.

Szkoda, że umierają tacy zacni ludzie, którzy pomagają potrzebującym. To bardzo smutne, ale będzie żyła w sercach wielu ludzi za swoją dobroć

Dosłownie wczoraj, tak bez przyczyny wspominałam P. Kayę i oglądałam nasze wspólne zdjęcia sprzed lat. Chyba tak właśnie działa energia wszechświata i jakieś empatyczne jego odczuwanie… Odeszła wspaniała kobieta. R.I.P. Pani Kayu, to był zaszczyt Panią poznać…

Trudno opisać słowami Babciu, jak bardzo zmieniłaś życia dzieci, którym otworzyłaś świat i wielkim honorem jest dla mnie bycie jednym z tych dzieci, które wprowadziłaś w życie i nauczyłaś, że “wszystko jest w naszych rękach”.

— czytamy w komentarzach.

Kim była Kaya Mirecka-Ploss?

Kaya Mirecka-Ploss urodziła się 12 września 1924 r. w Piekarach Śląskich jako Hanna Adela Czech. Pochodziła z biednej rodziny śląskiej o polsko–niemiecko–węgiersko–żydowskich korzeniach. Dzieciństwo spędziła w Nakle Śląskim, gdzie uczęszczała do tamtejszej szkoły. Po zajęciu Śląska przez Niemców została wysłana na przymusowe roboty, a później do obozu w Landsbergu (Niemcy).

Po wyzwoleniu trafiła do Teatru Dramatycznego II Korpusu Polskiego we Włoszech, z którym w 1946 r. wyjechała do Wielkiej Brytanii. Tam poznała Wiesława Mireckiego, oficera i przedwojennego aktora, którego poślubiła. W Londynie zdała maturę i ukończyła studia na wydziale projektowania mody w Saint Martin College of Art. Na początku lat 50. m.in. projektowała bluzki dla firmy “Marks & Spencer”.

W 1957 r. z powodów rodzinnych wróciła do Polski i zaangażowała się w tworzenie przedsiębiorstwa “Moda Polska”. Po odmowie współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa, w 1965 r. została aresztowana. Na wolność wyszła po dwóch miesiącach, dzięki działaniom swoich przyjaciół. To doświadczenie skłoniło ją do opuszczenia Polski.

W 1966 r., po wyjeździe do USA i rozwodzie, ponownie wyszła za mąż. Poślubiła naukowca Sydneya Plossa, sowietologa, wykładowcę uniwersytetów Princeton i Harvard. Kaya Mirecka-Ploss znalazła pracę w sieci salonów mody Saks 5th Avenue, w którym zajmowała się poszukiwaniem projektów do nowych kolekcji.

W latach 80., po rozwodzie z Plossem, zaangażowała się w działalność polonijną. W 1989 r. została szefową Amerykańskiej Rady Kultury Polskiej, dwa lata później dyrektorem Centrum Kultury Polskiej w Waszyngtonie. W tym czasie odnowiła znajomość z Janem Karskim, która dość szybko przerodziła się w przyjaźń. W Centrum urządziła Gabinet Profesora Jana Karskiego oraz stworzyła stypendium jego imienia.

Z własnych środków urządziła wakacje w Stanach Zjednoczonych dla ponad dwustu dzieci ze Śląska, w tym także sierotom po górnikach zabitych w katastrofie w kopalni Halemba. Ufundowała też kilka stypendiów naukowych dla Polaków. Prowadziła fundacje “Dzieci Śląska”. Wspomagała szkołę w Nakle Śląskim, do której chodziła jako dziecko. W uznaniu tych zasług stała się jej patronką.

Przez wiele lat współpracowała z Fundacją Jolanty Kwaśniewskiej “Porozumienie bez barier”. Była Damą Orderu Uśmiechu i została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Autorka książek “Kobieta, która widziała za dużo”, “Droga przez most”, “Jan Karski – człowiek, któremu powiedziałam prawdę”, “The Emperor of Madagascar and Other Polish Profiles and Stories”.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.  

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *